Wilt u uw steentje bijdragen in de Hoeksche Waard? Wij zijn op zoek naar enthousiaste vrijwilligers.

Meer weten

Wilt u ook vrijwilliger worden in uw regio?

Neem contact met ons op

Tweedehands Warenhuis

Het verhaal van Aadt

Het Tweedehands Warenhuis is voor de meeste Oud-Beijerlanders ‘gewoon’ een kringloopwinkel. Misschien zelfs wel een ontmoetingsplek waar je even een kopje koffie kan drinken. Maar voor sommige mensen is het veel meer. Voor hen is het een weg terug in de maatschappij. De maatschappelijke functie van het Tweedehands Warenhuis  is de afgelopen 10 jaar alleen maar gegroeid. Steeds meer mensen met afstand tot de arbeidsmarkt vinden er een plek. Eén van deze mensen is Aadt Klijn (48), die ongeveer 4 jaar geleden als vrijwilliger begon.

“Ik woonde in een begeleide woongroep van Pameijer en werkte in de groente en fruit bij Delta in Poortugaal. Daar was eigenlijk helemaal geen werk, maar mijn verzekering moest wel betalen om me daar aan het werk te houden. Dat heb ik dus opgezegd en ik ben naar de Vrijwilligerscentrale van Welzijn Hoeksche Waard gegaan om te kijken wat ik in Oud-Beijerland kon doen. Zij hadden een vacature voor me bij het Tweedehands Warenhuis. Ik ben met Erik gaan praten en zo ben ik hier gekomen.

"Elke week naar een drukke winkel gaan, was voor mij echt heel moeilijk. Nu sta ik ’s ochtends op en denk ik: Hup ik ga vast, dan kan ik nog even koffiedrinken voor we aan de slag gaan."

In het begin vond ik dat heel moeilijk. Ik heb een psychiatrische stoornis, ben gevoelig voor psychoses, en was eigenlijk mijn sociale vaardigheden een beetje verleerd omdat ik zoveel alleen was. Elke week naar een drukke winkel gaan, was voor mij dus echt heel moeilijk. In de begintijd vond ik het bijvoorbeeld heel lastig om samen koffie te drinken. Zat ik wat apart en in mezelf gekeerd buiten de groep. Nu sta ik ’s ochtends op en denk ik: ‘Hup, ik ga alvast, dan kan ik nog even koffiedrinken voor we aan de slag gaan.’

“Ook in het werken ben ik erg veranderd. Waar ik in het begin heel onzeker was over wat ik wel en niet kon doen, ben ik nu een van degenen die de afdeling kleding aanstuurt. Daar hebben ze me erg mee geholpen. Toen we verhuisd waren van de Bijlschool naar hier, zei Erik: ‘Aadt, jij loopt hier het langst rond, jij gaat de kleding doen. En fouten bestaan niet.’ Daar krijg je zelfvertrouwen van en dat merk ik ook bij het andere vrijwilligerswerk dat ik doe voor Anoiksis, de patiëntenvereniging waar ik me voor inzet. Anoiksis strijdt voor erkenning van mensen met psychosegevoeligheid. Dit wordt vaak schizofrenie genoemd, maar die term is zo misbruikt en daardoor beladen, dat we hem liever niet gebruiken. Onze ziekte is in de meeste gevallen chronisch, stress gerelateerd en het gevolg van een trauma, maar het verloop is voor iedereen anders. Het beeld dat mensen hebben van schizofrenie klopt daar niet mee.

Voor deze vereniging ben ik regiocoördinator en organiseer ik bijeenkomsten. Vorig jaar ben ik zelfs benoemd tot vrijwilliger van het jaar. Nu ben ik bijvoorbeeld bezig geld in te zamelen voor een herdruk van de brochure die we hebben. We willen zoveel mogelijk mensen informeren over wat psychosegevoeligheid inhoudt en wat er gedaan kan worden voor mensen die dit hebben. Ik ben misschien wel een goed voorbeeld van iemand die mét zijn ziekte toch weer meedoet in de maatschappij. Ik heb hier bij het Tweedehands Warenhuis mensen om me heen die ik vertrouw, waarvan ik weet dat ze me zullen helpen als dat nodig is. Hier word ik beoordeeld op wat ik kan en worden mijn symptomen herkend en niet afgedaan als ‘ongeconcentreerd’, of ‘lui’. Hier heb ik echt goede kennissen gemaakt. Als het aan mij ligt, ga ik hier nooit meer weg.”